ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΕΚΦΡΑΣΗΣ - ΤΟ ΘΑΡΡΟΣ ΤΗΣ ΑΠΟΨΗΣ.

Στο παρόν blog που δημιούργησα, σκοπεύω να εκφράζω την γνώμη /άποψη μου για οποιοδήποτε θέμα ή ζήτημα μου τραβήξει το ενδιαφέρον. Θα την εκφράζω με τον δικό μου τρόπο, που θα εξαρτάται απο την κατάσταση που θα μου έχει δημιουργήσει το θέμα εκείνη την στιγμή. Θα είναι καυστική, σατυρική, επιθετική, με μορφή συμβουλής ή παραίνεσης, ή έξω απο τα δόντια αν χρειαστεί.

Περισσότερα


Παρασκευή, 25 Νοεμβρίου 2016

ΒΛΑΚ FRIDAY...

Πολύ κουβέντα και πολύ σούσουρο για την Black Friday που σήμερα δοξάστηκε δεόντως από τον καταναλωτικό όχλο που στήθηκε σε μεγαλομήκεις ουρές, από νωρίς το πρωί έξω από κάποια μαγαζιά, μπας και προκάμουν τις υποτιθέμενες "δελεαστικές προσφορές"...

Ένας όχλος που θα κάνει ότι του πουν: Αγέλη, κοπάδι. Μετά το κυνήγι του Pokemon και λοιπά, έχουμε τώρα και άλλη μια νέα ξενόφερτη "τρέλα" που  οι εικόνες δείχνουν πως αγγίζει πολλούς...

Είδα πολύ κόσμο σε μια απλή βόλτα, κυρίως μέσης και νεαρής ηλικίας, είτε σενιαρισμένα παιδιά του μπαμπά, είτε κακοντυμένους αλλοδαπούς, είτε τα πασίγνωστα καρακατσουλιά που βρίσκονται πάντα παντού. Και οι απαράιτητες selfies να πέφτουν βροχή...

Να περιμένουν υπομονετικά να μπουκάρουν μέσα, να ξοδέψουν ότι μπορούν.Σπρώξιμο κι εκνευρισμός για να αγοράσουν προϊόντα που πιθανότατα δεν χρειάζονται...

Και μετά λένε πως δεν έχουν λεφτά, τα οποία όπως φαίνεται την κατάλληλη στιγμή πάντα βρίσκονται, δεν γνωρίζω το πως...

Να πεις ο/η κάθε ένας/μια έχει δικαίωμα να κάνει τις επιλογές του/της  και να επιλέξει αν θέλει να στηθεί σε μία ουρά για αγοράσει το προϊόν που επιθυμεί όσο φθηνότερα μπορεί.

Πως αντιλαμβάνονται όμως την Black Friday εδώ τα μαγαζιά; Μα με τον συνήθη Ελληνικό τρόπο του μπαγαπόντη "επιχειρηματία" της άρπα κόλα αισχροκέρδειας.

Κάνουν επιλεγμένα εκπτώσεις σε ορισμένα προϊόντα και μάλιστα εκπτώσεις που σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να χαρακτηριστούν «ευκαιρίες». Γιατί το να κόβει 30 ευρώ σε κάτι που κοστίζει 500, πρόκειται να κάνει κάποιον που θέλει να το αποκτήσει και μέχρι τώρα δεν το άντεχε η τσέπη του, να τρέξει βεβιασμένα για να το προλάβει; Ή το αγαπημένο κόλπο να πειράζουν τις τιμές και να εμφανίζουν εικονικές εκπτώσεις και προσφορές, ξεστοκάρονταςπράγματα που έτσι κι αλλιώς δεν έχουν μεγάλη αξία...

Μούφα η Ελληνική βλάκ Friday και καμιά σύνδεση της με το εξωτερικό και τις πράγματι γενναίες εκπτώσεις της μέρας σε όλα τα προϊόντα όχι σε επιλεγμένα, στο στοκ που έχει η κάθε αλυσίδα και είναι βάρος. Το γεγονός ότι βρήκαν την ευκαιρία κάποιοι να ξεγελάσουν το πόπολο και να ξεστοκάρουν, δεν απασχολεί. Πουλώντας στις ίδιες τιμές ή κάνοντας εκπτώσεις της πλάκας που οποιαδήποτε μέρα με μετρητό, το παίρνεις φτηνότερα...

Όπως και να έχει όμως, οι εικόνες αυτές της εξαθλιωμένης Ελλάδας που στήνεται σε ουρές για την black Friday σίγουρα θα είναι "βούτυρο στο ψωμί " του Wolfgang Schδuble για το επόμενό του δηλητηριώδες σχόλιό του αν "θέλουν στα αλήθεια αυτοί οι άνθρωποι να σωθούν,...ή μήπως είναι...άστο καλύτερα.."


Σάββατο, 19 Νοεμβρίου 2016

ΜΙΑ ΑΚΟΜΗ ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ ΤΟΥ ΣΗΡΙΑΛ "ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ"...

Άλλη μια επανάληψη του προσφιλούς σήριαλ της μεταπολίτευσης, έλαβε χώρα και μόλις τελείωσε στον χώρο του εκπαιδευτικού (έτσι το οραματίστηκε ο ευεργέτης που πλήρωσε την δημιουργία του) ιδρύματος και στους γύρω δρόμους...

Τώρα μετρά τα αποκαΐδια και υπολογίζει τις ζημιές, το Ελληνικό κράτος επίσημα. Συνηθισμένο πια σε τέτοια στην καθιερωμένη ημερομηνία, που μόνο εδώ τυχαίνει να επαναλαμβάνονται τα ίδια κι απαράλλακτα χρόνο με τον χρόνο.

Ένα κράτος που δεν είναι μπανανία, μπορεί σε λίγα λεπτά να καταστείλει ταραξίες που αποκλείονται σε χώρο, ή σε μια μικρή αστική περιοχή. Η λογική απλώς της απώθησης όπως συμβαίνει σε διαδηλώσεις, είναι άκαιρη και ύποπτη ως διαταγή δράσης.

Ας σταματήσει το δούλεμα. Μια - δυο μάνικες με πίεση νερού της πυροσβεστικής να τους κάνουν μούσκεμα και να σβήνουν αμέσως τις μολότοφ είναι μια πρώτη, απλή και οικονομική λύση. Αλλά τότε θα πλευριτώσουν οι κουκουλωμένοι μπούληδες και θα κρυολογήσουν, οπότε δεν θα είναι και αύριο εκεί...

Δήθεν αντιεξουσιαστές, δήθεν αναρχικοί, δήθεν "συλλογικότητες" και λοιποί αριστερίζοντες βλαμένοι. Που υποδύονται τους οργισμένους επαναστάτες για να λαμπαδιάζουν ό,τι μπορεί να αρπάξει φωτιά, να καταστρέψουν δημόσια και ιδιωτική περιουσία, να τα κάνουν όλα λίμπα και τον λογαριασμό να τον πληρώνουμε πάντα εμείς...

Ποιός τους ενθαρρύνει και τους παροτρύνει να πράττουν ενάντια στο έθνος, το κράτος, τα σύμβολα, τους θεσμούς, την κοινωνία τους συνανθρώπους;

Αν μάθει από νωρίς στο σπίτι και το σχολείο το παιδάκι το εύπιστο όχι να καίει την σημαία αλλά να την προσκυνά, τότε όσοι εφηβικοί και μεταεφηβικοί δαίμονες και να μπουν μέσα του τα δημόσια κτίρια θα τα σέβεται ...

Το φαινόμενο θα εκλείψει όταν θα γίνει κοινή συνείδηση ότι το να καταστρέφεις ξένη και δημόσια περιουσία, δεν είναι δικαίωμα. Είναι έγκλημα. Κάποιος πρέπει να πει σ' αυτά τα παιδιά ότι το να καταστρέφεις δεν είναι μαγκιά. Είναι το πιο εύκολο. Μαγκιά είναι να δημιουργείς.

Αλλά ποιος;

Αφού εδώ που μένω βλέπω τακτικά συγκεκριμένους φοιτητές, δάσκαλους και καθηγητές να πρωτοστατούν σε επεισόδια και ταραχές που οι ίδιοι πρωτύτερα σκέφτηκαν σχεδίασαν και υλοποίησαν, καλώντας μάλιστα και τον κόσμο να συμμετέχει στους "αγώνες" τους. Με κάθε αιτία κι αφορμή, δίκαιη ή παράλογη, κάθε λίγες μέρες στους δρόμους βρίσκονται αφού ο μισθός πέφτει κανονικά.

Συμμετέχουν και μερικοί άπλυτοι κουρελιάρηδες "αναρχικοί", που δεν θα επαρκούσαν για ταραχές αν κατέβαιναν μόνοι τους. Και για αρκετούς γονείς μαθητών πέρα βρέχει. Και πάντα οι πρωταίτιοι αθωώνονται πανηγυρικά, αν τυχόν συλληφθούν μερικοί από σπόντα.

Δεν είμαι προφήτης, μα μπορώ να περιγράψω ακριβώς και με λεπτομέρειες τι θα (ξανα)συμβεί σε δυο βδομάδες από τώρα, σε άλλη μια ακόμη μαθητική "επέτειο" που οι ίδιοι καθιέρωσαν να "γιορτάζουν" αρχές Δεκέμβρη. Το έχω ξαναδεί επίσης κι αυτό, το νέο σήριαλ που τώρα είναι ακόμη στα πρώτα του γυρίσματα...

Δυστυχώς με αυτούς τους άβουλους πολιτικούς που έχουμε τις τελευταίες δεκαετίες πέρα από κόμματα και χρώματα, βλέπω μέχρι και τα εγγόνια μου να είναι στο ίδιο έργο θεατές.

Γιατί είναι πολιτικό το θέμα και η αστυνομία αν πάρει κάποτε τις ανάλογες εντολές ξέρει να κάνει την δουλειά της ή ελπίζω να είναι σε θέση να...


Τετάρτη, 9 Νοεμβρίου 2016

TRUMP TRIUMPHS...

Όταν θέλει ο λαός να εκφραστεί, το γράφει κανονικά το πληρωμένο - πουλημένο σύστημα που προωθούσε τη σαβουρόγρια...

Οι πολίτες αποστρέφονται πλέον το σύστημα και αντιδρούν.

Δεν λογάριασε τον πολύ λαό που δεν φαίνεται στα media η οικογένεια Κλίντον που θεωρούσε ότι είχε το κληρονομικό χάρισμα και από πίσω της το βολεμένο καταστημένο κι όλα τα συστημικά ΜΜΕ και τα γνωστά καραγκιοζιλίκια των ανέμελων καλλιτεχνών.

Έτσι έχασε πανηγυρικά κατά τα κράτος αυτή και όλο το βαθύ κράτος που τους σιγοντάρει από έναν έξυπνο άνθρωπο πετυχημένο και δισεκατομμυριούχο που τα φερέφωνα τους τρελό τον ανέβαζαν γραφικό τον κατεβάζανε.

Είναι ο μεγάλος νικητής ανεξαρτήτως από το αν είναι τάχα ρατσιστής, βρόμικος, σεξιστής, οπαδός της Κου Κλουξ Κλαν, βίαιος ή ...βιαστής, επικίνδυνος για την παγκόσμια ειρήνη, σύμφωνα με τους αυτοανακηρυχθέντες πεφωτισμένους, δήθεν προοδευτικούς & δημοκρατικούς, αντιρατσιστές και αντιλαϊκιστές. Όποιος δεν είναι λαθραίος, αράπης, τρομοκράτης ισλαμιστής, πούστης κι ανώμαλος "διαφορετικός", απλά δεν νοιάζεται, δηλαδή η πλειοψηφία του αφανούς λαού...

Επιτέλουν οι λαοί δείχνουν έχουν σιχαθεί την "πολιτική ορθότητα" όπου απαγορεύεται πλέον να λες με λόγια αυτό που βλέπουν τα μάτια σου κι επιβάλλεται με νόμους (;) να κάνεις τον μαλάκα εθελουσίως.

Αυτή η καθεστωτική εμμονή περιθωριοποίησης και τεχνητής απαξίωσης της συνείδησης μιας κοινωνίας και της εθνικής ταυτότητας, οπωσδήποτε συντελεί στην πρόθεση οι κοινωνίες να υπερβούν τον καθεστωτικό τρόπο της κυρίαρχης κρατικοδίαιτης νομενκλατούρας.

Γροθιά στο στομάχι και στην μούρη της παγκοσμιοποίησης και της πολιτικής ορθότητας!

Έστω και μέσω κάποιου σαν τον Trump, αφού αυτός ήταν διαθέσιμος και τόλμησε να εκτεθεί...

Τώρα που τα κατάφερε, θα κριθεί κ αυτός με τις πράξεις του. Δύσκολο έργο έχει γιατί θα τον πολεμήσουν...


Τετάρτη, 2 Νοεμβρίου 2016

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ: ΣΗΜΕΙΑ ΤΩΝ ΚΑΙΡΩΝ...

1AEFIMERIDA.jpg

Όπως δείχνει η πάνω φωτο, ο καθένας ξέχωρα στον δικό του κόσμο, με το κινητό τελευταίας γενιάς στα χέρια όπου σταθεί, που τον αποξένωσε από τους άλλους...

Ενώ λίγο πιο παλιά διαβάζανε την εφημερίδα όλοι μαζί, συνήθως την ίδια όλοι με σειρά σε κάποιο καφενείο, κάποιοι συζητούσαν τα γραφόμενα και ερχόταν πιο κοντά. Άλλοι πιο απαιτητικοί που αγόραζαν τη δική τους επιλεγμένη από πλήθος άλλες, την έπαιρναν στο σπίτι και την ξεψάχνιζαν με την άνεση τους, ρουφώντας ακόμη και την ιδιαίτερη μυρωδια΄τους...

Αλλάζουν οι συνήθειες κάθε εποχή; Απομονωνόμαστε ή επικοινωνούμε επειδή το θέλουμε όποτε το θέλουμε και όχι λόγω των εκάστοτε μέσων της εποχής;

Στην επάνω εικόνα όμως ενώ βλέπουμε ελάχιστα άτομα να μην νοιάζονται για το έξω περιβάλλον τους, συνάμα ξεχωριστά το κάθε ένα από αυτά έχει την δυνατότητα σήμερα να επικοινωνήσει, να δημοσιεύσει, να σχολιάσει και να πάρει θέσει για τόσα θέματα που τον ενδιαφέρουν εύκολα και άμεσα με όλο τον κόσμο, με την σύγχρονη τεχνολογία που καλπάζει κι εξελίσσεται τακτικά...

Η σημαίνουσα διαφορά που πρέπει να μείνει, είναι ότι στις εφημερίδες κάποτε έγραφαν δημοσιογράφοι με κύρος, οι άνθρωποι διάβαζαν ειδήσεις και σοβαρές αναλύσεις, το επίπεδο λεξιλογίου των εφημερίδων ήταν υψηλό.

Επιρρόσθετα ήταν και είναι η κύρια πηγή εύρεσης εργασίας μέσω αγγελιών, το επίπεδο ελλειμματικής προσοχής των αναγνωστών ήταν μικρότερο, αν τέλειωνες την εφημερίδα και ήθελες να τη ξεφορτωθείς την άφηνες κάπου όπου την εύρισκε κάποιος άλλος (κυριολεκτικά χιλιάδες εφημερίδες βρήκα και διάβασα έτσι από το 1981 ως το 2009 που κατέπεσε η κυκλοφορία τους)...

Αν την κρατούσες για το σπίτι ήταν η πρώτη και πιο εύκολη λύση για να τυλίξεις οτιδήποτε, να την απλώσεις στο πάτωμα πριν το άσπρισμα, να γεμίσεις τα αποθηκευμένα παπούτσια, να καθαρίσεις τζάμια, να ψήσεις πρόχειρα μια ρέγγα, να την πουλήσεις με το κιλό σαν χαρτί, η να την κάνεις προσάναμμα για την παρασιά...

Και αν διάβαζες στα πεταχτά από την εφημερίδα του διπλανού πίσω από τον ώμο του σε κλειστό χώρο, δεν υπήρχε και κανένα ιδιαίτερο πρόβλημα. Για δοκίμασε να δεις ή να διαβάσεις με τον ίδιο τρόπο από το κινητό του διπλανού σήμερα να δεις...


Πέμπτη, 27 Οκτωβρίου 2016

ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΔΕΝ ΕΙΧΑΝ ΚΑΜΙΑ ΔΙΑΘΕΣΗ ΝΑ ΥΠΟΧΩΡΗΣΟΥΝ...

«Θα σας δούμε πάλι μετά από 2 εβδομάδες». Αυτή ήταν η φράση με την οποία οι Ιταλοί στρατιώτες αποχαιρετούσαν τους φίλους τους κατά την αναχώρηση των ιταλικών στρατευμάτων από την Αλβανία για τα Ελληνικά σύνορα, μέσα σε συνθήκες αληθινής γιορτής.

Η παραπάνω φράση δείχνει με τον ποιο καθαρό τρόπο τη σιγουριά, τη βεβαιότητα, την αλαζονία που κυριαρχούσε στο ιταλικό στρατόπεδο για την έκβαση του πολέμου. Ήταν αισιόδοξοι ότι θα πετύχουν μια κεραυνοβόλα επιτυχία ανάλογη με εκείνες που είχαν πετύχει μέχρι τότε οι σύμμαχοί τους, οι Γερμανοί, καθώς πίστευαν ότι οι Έλληνες δεν θα τους πρόβαλλαν αξιόλογη αντίσταση.

Όμως η αισιοδοξία των Ιταλών κράτησε μόνο 6 μέρες. Ο στρατηγός Αρμελλίνι του Γενικού Επιτελείου έγραφε στο ημερολόγιό του στις 3 Νοεμβρίου: «ο πόλεμος στην Ελλάδα προχωρεί αργά και με μεγάλες δυσχέρειες, αντίσταση κατά των στρατευμάτων μας, ενώ θα έπρεπε, κατά τις πληροφορίες που μας δίνονταν, να έχουν γίνει δεκτά με ανοιχτές αγκάλες...

Τη δεινή θέση παρουσιάζει καθαρά ο πτέραρχος Πρίκολο:κάθε άλλο παρά προέλαση προς Ιωάννινα και Πρέβεζα. Τα τμήματά μας έχουν αναχαιτισθεί στο Καλπάκι...

Ο Μουσολίνι, αφού εξέτασε τις αεροφωτογραφίες (τα υψώματα Γκραμπάλα, Ψηλορράχη και Ασόνισσα στο Καλπάκι), έμεινε επί αρκετά λεπτά στενοχωρημένος και σιωπηλός. Ήταν εκνευρισμένος και ερεθισμένος όσο ποτέ άλλοτε...

Οι Έλληνες δεν είχαν καμιά διάθεση να υποχωρήσουν»...

Λέγεται συχνά εντελώς λανθασμένα ότι οι Ιταλοί το 1940-41, ήταν δειλοί, ότι τρέπονταν σε φυγή έναντι των Ελλήνων, ότι δεν ήθελαν να πολεμήσουν, ακόμα και ότι επίτηδες έχασαν για να φέρουν τους Γερμανούς στα Βαλκάνια!

Φυσικά όλα τα παραπάνω δεν έχουν σχέση με την πραγματικότητα, εκτός και αν δεχθούμε ότι οι Έλληνες που έπεσαν στην Αλβανία σκοτώθηκαν μόνοι τους. Οι Ιταλοί, ούτε δειλοί ήταν, ούτε το έβαζαν στα πόδια όταν άκουγαν την ιαχή «Αέρα». Πολέμησαν και μάλιστα φανατικά σε πολλές περιπτώσεις, ιδιαίτερα τα επίλεκτα τμήματα Αλπινιστών και Βερσαλλιέρων.

Η εξήγηση για την Ιταλική ήττα δεν έχει να κάνει με το θάρρος των Ιταλών στρατιωτών, αλλά με την εν γένει θεώρηση του κατά της Ελλάδας πολέμου από την φασιστική ιταλική ηγεσία, με το επίπεδο εκπαίδευσης του Ιταλικού Στρατού και με την ηθική προπαρασκευή του στρατού αυτού ενόψει της εισβολής στην Ελλάδα.

Πρώτον το ορεινό του Ελληνικού εδάφους, ειδικά στον τομέα της Ηπείρου.

Δεύτερον τις Ελληνικές προετοιμασίες και την άριστη οργάνωση του εδάφους από τις Ελληνικές δυνάμεις της πρώτης γραμμής.

Και τέλος το ηθικό του Ελληνικού Στρατού που ήταν άριστο, όχι μόνο γιατί πολεμούσε για το δίκιο, αλλά και γιατί ο Ελληνικός Στρατός της εποχής ήταν πραγματικά άριστα εκπαιδευμένος, διαθέτοντας εξαίρετους και το κυριότερο εμπειροπόλεμους αξιωματικούς, αφού σχεδόν όλοι οι αξιωματικοί από τον βαθμό του αντισυνταγματάρχη και πάνω ήταν βετεράνοι τουλάχιστον ενός πολέμου, αρκετοί δεν ανώτατοι αξιωματικοί ήταν βετεράνοι μέχρι και 5 πολέμων (Α' Βαλκανικός Πόλεμος, Β' Βαλκανικός Πόλεμος, Α' Παγκόσμιος Πόλεμος, Ουκρανική Εκστρατεία, Μικρασιατική Εκστρατεία)...


Δευτέρα, 12 Σεπτεμβρίου 2016

ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΚΟΥΔΟΥΝΙ...

Με την έναρξη άλλης μιας σχολικής χρονιάς, κάποιες σκέψεις που τέτοιες μέρες έρχονται στο νου εδώ και πολλά ενήλικα μου χρόνια.

Στα θρανία ξανά, με τα ίδια ζητούμενα για όλες τις γενιές που πέρασαν από αυτά.

Με ελπίδες, όνειρα, στόχους. Αλλά και με προβλήματα και ανοικτά "μέτωπα" στον τομέα Παιδεία ουκ ολίγα.

Με δεσμεύεις κυβερνώντων για ένα καλύτερο "εκπαιδευτικό αύριο", αλλά και αλλαγές "δίχως τέλος" στο εκπαιδευτικό σύστημα.

Εδώ και χρόνια όλο και λιγότερα γράμματα και πράματα μαθαίνουν τα παιδιά στα σχολεία. Έτσι δεν είναι;

Πηγαίνοντας οι μαθητές αγουροξυπνημένοι κάθε πρωί στα σχολεία κάτι προσδοκούν, κάτι ελπίζουν να ζήσουν κι αυτή τη χρονιά. Oχι τόσα πολλά όμως. Oχι τόσα όσα θα μπορούσε να τους δώσει ο δάσκαλος, η τάξη τους, οι συμμαθητές τους.

Όλο και κάτι μαθαίνουν ανάμεσα στις ώρες των πάντα γεμάτων φροντιστηρίων, τα πρωινά στα σχολεία όταν μένει χρόνος από τις συντεχνιακές απεργίες της στρατιάς των εκπαιδευτικών και τις υποκινούμενες μαθητικές καταλήψεις. Η πρώτη 24ωρη απεργία έχει ήδη εξαγγελθεί με τις συνήθεις φανφάρες, όλες στο όνομα και για λογαριασμό της ταλαιπωρημένης "Παιδείας"...

Με καθηγητές που (όχι όλοι, κάποιοι μεμονωμένοι προσφέρουν στην παιδεία, αλλά η μεγάλη πλειοψηφία που έγιναν δημόσιοι υπάλληλοι με τους περισσότερους να κάνουν αγγαρεία) βαριούνται, τρώγονται μεταξύ τους στο γραφείο καθηγητών, οι παλαιότεροι κουρασμένοι σπρώχνουν τα χρόνια μέχρι τη σύνταξη...

Αρκούμενοι να συζητούν για την νεώτερη εγκύκλιο, τον κανονισμό που έτσι προέκυψε σε κάποιον εγκέφαλο του υπουργείου, το επίδομα που κέρδισαν ή έχασαν φέτος, το πότε και πού θα πάνε την επόμενη εκδρομή, το τί τιμωρίες - αποβολές θα μοιράσουν αντί για το πώς θα ανοίξουν διάπλατα τα μυαλά των παιδιών στον αληθινό κόσμο που θα ζήσουν.

Που καιρός κι έμπνευση για εφαρμόσιμη, πρακτική γνώση, κάτι που κάνει όλη την διαφορά στην παραγωγή και στον τρόπο ζωής μετά, τα χρόνια που ακολουθούν το σχολικό απολυτήριο και το όποιο κατοπινό εξειδικευμένο πτυχίο.

Και ούτε κάν ποτέ θα αναρωτηθεί κανείς, για ποιό λόγο γιατί ένα πανέξυπνο 6χρονο παιδάκι που πάει σχολείο κατάντησε σε λίγα χρόνια παπαγαλάκι. Ούτε βέβαια θα περάσει απ' το μυαλό ότι στις αυθόρμητες ερωτήσεις που κάνουν τα μικρά παιδιά συχνότατα απαιτούνται προηγμένες γνώσεις φυσικής και μαθηματικών (πχ αφού 1+ 1= 2, γιατί ένα κύμα κι άλλο ένα κύμα δεν κάνει 2 κύματα); Τέτοιες ερωτήσεις πολλοί  ακάτεχοι "εκπαιδευτικοί" τις προσπερνάνε ως τάχα άτοπες ή άστοχες, το παιδάκι ντρέπεται και δεν ξαναρωτάει. Σχεδόν μονόδρομος μετά η παπαγαλία...

Ας αλλάζουν οι υπουργοί Παιδείας, ας αλλάζουν κάθε τόσο τους νόμους. Όταν υπάρχει ένας δάσκαλος με όρεξη και κέφι, τα παιδιά αποκτούν κι αυτά όρεξη και κέφι για δουλειά. Είτε σε καινούριο σχολείο βρίσκονται είτε σε λυόμενο ή σε τάξεις με ξεχαρβαλωμένα θρανία. Βλέπεις τα μάτια τους να λάμπουν.

Μην περιμένουμε βέβαια να μαθαίνουν τα πάντα στο σχολείο. Εκτός από το σχολείο υπάρχουν και οι γονείς για να εξηγούν και να αναλύουν. Το οικογενειακό περιβάλλον επηρεάζει περισσότερο από όλα τα παιδιά.

Το μεγαλύτερο σχολείο είναι η οικογένεια και ο τρόπος που περνάει τα διαφορά μηνύματα στα παιδιά της.

Αυτή διαιωνίζει τα ήθη και τα έθιμα και τις παραδόσεις της πατρίδας μας.

Αυτή είναι που βάζει σωστά θεμέλια και μαθαίνει τρόπους στα παιδιά,για να βγουν σωστοί άνθρωποι στην κοινωνία.Στο σχολείο απλά μαθαίνουν πράγματα που δεν διδάσκονται στο σπίτι: μαθηματικά, φυσική, πληροφορική, χημεία, κ.λ.π.

Οι γονείς ας μην κρέμονται στο σχολείο και ας κάνουν κάτι κι αυτοί...

Επιπλέον οι γονείς γνωρίζουνε ότι τα "ήσυχα και υπάκουα" παιδιά του σπιτιού πολλές φορές δείχνουν άλλον εαυτό στο σχολείο;

Να μιλήσουμε για τον "ξερόλα" γονιό που κάνει πολλές φορές με υφάκι και συστάσεις πως να γίνεται το μάθημα;

Να μιλήσουμε για τον γονιό που δεν έρχεται στο σχολείο προκειμένου να σχηματίσει εικόνα για το παιδί του, αλλά για να ασκήσει πιέσεις ώστε να ανεβούν οι βαθμοί στο 4μηνο; Κι άλλα τέτοια που όλοι ξέρουν...

Η κατάσταση είναι κακή, τα λεφτά λίγα, ας δούμε τι απλά βηματάκια μπορούνε να γίνουν να αρχίσουν να αλλάζουν πράγματα.

Με μια αμυδρή ελπίδα πως κάποια πράγματα και καταστάσεις θα αλλάξουν προς το καλύτερο τούτη τη σχολική χρονιά!


Πέμπτη, 18 Αυγούστου 2016

ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΙ ΑΘΛ(Ι)ΟΙ...

Άθλος είναι και μόνο το γεγονός ότι με δεδομένη την οικονομική κρίση που επιδεινώνεται στην Ελλάδα, οι αθλητές μας καταφέρνουν να συμμετέχουν σε Ολυμπιακούς Αγώνες

Και όχι μόνο κάποιοι να φτάνουν σε ημιτελικούς και τελικούς στα αθλήματά τους, αλλά και να παίρνουν πρωτιές με χρυσό ή ασημένιο μετάλλιο (Αννα Κορακάκη, Ελ. Πετρούνιας, Σπύρος Γιαννιώτης κ.ά.) και ίσως προστεθούνε κι άλλοι ως τη λήξη των αγώνων.

Πίσω από αυτές τις επιτυχίες κρύβεται το τεράστιο πείσμα των αθλητών μας καθώς και η πίστη σ΄αυτά τα παιδιά των γονιών, των συγγενών και των προπονητών τους. Όσο για τη βαθιά αγάπη τους σε μια ήδη διαλυμένη χώρα που έστω και για λίγο απολαμβάνει μερικές χαρές - νίκες τους, ε, αυτή αποδεικνύεται με την υπεράνθρωπη προσπάθειά τους...

Η αλήθεια είναι ότι πολλοί αθλητές κατάφεραν να συμμετάσχουν στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Ρίο, αφού ξεπέρασαν μύρια εμπόδια που στήνουν συνήθως άθλιοι ρουσφετοβολεμένοι γραφειοκράτες, διάφοροι απόθανοι "παράγοντες", πρωτοβάθμιες ή δευτεροβάθμιες επιτροπές, φορείς κ.λπ., απλά πληρώνοντας από την τσέπη τους πολλά από αυτά που θα έπρεπε η πολιτεία να είχε φροντίσει να έχουν...

Το πιο περίεργο δε είναι ότι όλοι αυτοί που στήνουν τρικλοποδιές και εμπόδια στην ομαλή εξέλιξη ενός αθλητή ή μιας αθλήτριας, εάν μεν αυτός ή αυτή αποκλειστεί από το άθλημα, τον ή την ρίχνουν στην αφάνεια ή τη δυσμένεια. Αν αντίθετα λάμψει σε κάποια πρώτη θέση, τότε αυτοί οι "επίσημοι" σπεύδουν στα φώτα της δημοσιότητας δίπλα του, για να γευθούν λίγη από τη δόξα του, φωτογραφιζόμενοι ή δίνοντας συνέντευξη μαζί του!

Τέτοια άθλια κουτοπονηριά.

Αυτή η αθλιότητα δεν αποδεικνύει άραγε, πόσο οι πολιτικοί ή οι παράγοντες επιδιώκουν μόνο την αυτοπροβολή τους και όχι το καλό των νέων αθλητών ή του αθλητισμού γενικότερα;

Δεν αποδεικνύει το πόσο η πολιτική θέλει να έχει υποχείριο τον κλασικό αθλητισμό, αλλά να μην πληρώνει εκείνα που απαιτούνται;

Και για ποια άραγε, εθνική υπερηφάνεια μας μιλούν οι ιθύνοντες, όταν οι ανούσιες συγχαρητήριες δηλώσεις τους φανερώνουν την κατεργαριά τους, δηλαδή την ψηφοθηρία;

Το βλέπουμε σε κάθε Ολυμπιάδα που θα επιστρέψει κάποιος/α με μετάλλια, τα ίδια και τα ίδια κάθε φορά.

Πόσο πιο λαϊκίστικη συμπεριφορά πια;

Σε ένα - δυο μήνες το πολύ, δεν θα ασχολείται κανείς...


Σάββατο, 6 Αυγούστου 2016

ΚΑΘΕΝΑΣ ΣΤΟΝ ΚΑΙΡΟ ΤΟΥ...

Στους παλιούς χρόνους υπήρχε στα χωριά πείνα και ο κόσμος στα μνημόσυνα εκυνηγούσε τα κόλλυβα...

Όταν είχε λοιπόν μνημόσυνο, έτρεχαν οι μεγάλοι, έτρεχαν και οι μικροί και συνερίζονταν ποιος θα προλάβει να πάρει και να φάει τα περισσότερα.

Τα κόλλυβα τότε τα μοίραζε ένας επίτροπος της εκκλησίας, για να μπαίνει μια τάξη. Σ' ένα απ' αυτά τα μνημόσυνα, την ώρα που μοίραζε τα κόλλυβα ο επίτροπος, επλησίασε ένα μικρό παιδί, που φαίνονταν πεινασμένο. Απλώνει τις δύο μικρές παλάμες του ενωμένες μπροστά και λέει του επιτρόπου:

- Δώσε μου, μπάρμπα, κι εμένα κόλλυβα.

- Πήγαινε εκειέ πέρα, του είπε επιτακτικά. Εσύ είσαι μικρός κι έχεις καιρό να φας πολλά κόλλυβα.

Και συνέχισε να δίδει κόλλυβα, μόνο στους μεγάλους...

Πέρασε πολύς καιρός από τότε και μεγάλωσε το παιδί, γίνηκε άντρας και αφού ποτέ δεν έφυγε από το χωριό του, τον έβαλαν μια φορά επίτροπο στην ίδια εκκλησία.

Σ' ένα μνημόσυνο που μοίραζε τα κόλλυβα αυτός, επλησίασε ο παλιός επίτροπος, γέρος τώρα, και του λέει:

- Δώσε μου, μωρέ παιδί μου, κι εμένα κόλλυβα.

Έριξε μια ματιά ο νέος επίτροπος στον παλιό, τον θυμήθηκε και του λέει:

- Έχεις φαωμένα εσύ, μπάρμπα, μπόλικα στον καιρό σου...Άφησε να φάνε εδά και τα κοπέλια!


Παρασκευή, 5 Αυγούστου 2016

ΤΟ ΚΑΛΛΙΩ (Ο ΥΜΝΟΣ ΤΟΥ ΜΑΜΑΚΑ)...

Το καημένο το Καλλιώ, πως πικραναστενάζει,

αφού ο μαμάκας που έκανε, ολημερίς φωνάζει:


"Μαμά, μαμά, μαμά, μαμά, γ@μΩ το π@να@κί@

αφού γυναίκα δε θα βρω, άμα ευκαιρήσεις τράβα μου εσύ μια μ@λ@κι@"


Μπρέ μούσκαρε πως με λαλείς κι ίντα μ' ανακατώνεις,

οψές τα εξήντα πάτησες κι ακόμη θα καυλΩνεις;


"Μαμά, μαμά, μαμά, μαμά, γ@μΩ το π@να@κί@

αφού γυναίκα δε θα βρω, άμα ευκαιρήσεις τράβα μου εσύ μια μ@λ@κι@"


Στην γειτονιά που μένω, αυτά ακούω από κάποιο σπίτι χρόνια τώρα, όταν κάθομαι στο μπαλκόνι μου.

Πέρα για πέρα αληθινή - δραματική ιστορία αν και δοσμένη επιγραμματικά εδώ, με χιουμοριστικό έμμετρο.

Καημοίς της όποιας μάνας που θα καταλήξει στα γεράματα με έναν τέτοιο γιό, όπως θα φέρει τούμπα η ζωή πρώιμα όνειρα κι επιθυμίες...


Δευτέρα, 25 Ιουλίου 2016

ΡΟΥΤΙΝΑ Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ...

Άλλη μια τρομοκρατική επίθεση στο έδαφος της Ευρώπης.

Άλλη ένα "απροσδόκητο" δήθεν χτύπημα στο κέντρο κάποιας πόλης, που έπιασε (πάλι;) στον ύπνο αρχές και πολίτες, που συνήθως είναι και τα τραγικά θύματα, αφού ποτέ κανείς αξιωματούχος δεν έτυχε στο σημείο κάποιας επίθεσης, ούτε έπαθε τίποτα.

Πολλοί πολίτες που είδα στην τηλεόραση λέγανε ότι δεν τους είχε ξανασυμβεί ποτέ κάτι τέτοιο και δήλωναν "σοκαρισμένοι"...

Το ότι θα αλλάξει ξανά ο χάρτης είναι σίγουρο μπαίνουμε σε μία νέα εποχή σιγά σιγά,στην εποχή ενός πολέμου εντός πόλεων,και είναι ο πιο βρώμικος και άνανδρος που υπάρχει μη ξέροντας τι και από που να περιμένεις τον κάθε τρελό μουσουλμάνο να σκοτώνει στο όνομα του Αλλάχ έστω και αν ο λόγος είναι διαφορετικός είτε δεν είναι και καλύπτεται από τον μανδύα της θρησκείας ή κάτι άλλο.

Το θέμα που πρέπει να δει ή Ευρώπη είναι ότι οποία απόφαση και να πάρει πλέον θα υπάρξουν και άλλες επιθέσεις...

Ο εχθρός μπήκε με ορθάνοιχτες τις αγκαλιές και με τις ευλογίες της ηγεμονεύουσας την Ε.Ε. Γερμανικής κυβέρνησης. Οι Γερμανοί και οι περισσότεροι από τους Ευρωπαίους αντιμετωπίζουν το μεταναστευτικό με οικονομικά κριτήρια.

Το πρόβλημα είναι ιδεολογικό. Οι συγκεκριμένοι δολοφόνοι μισούν οτιδήποτε έχει σχέση με το δυτικό τρόπο ζωής. Της Δύσης που δεν φαίνεται να βάζει μυαλό παρά τις επιθέσεις.Τροφοδότησαν το τέρας και τώρα μοιάζει αβοήθητη και σοκαρισμένη να "ελπίζει" μόνο...

Μαθαίνουν στο πετσί τους οι Γερμανοί, οι Γάλλοι, οι Βέλγοι κι όλοι μας σιγά - σιγά την καθημερινότητα του Ισραήλ όπως την έδειχναν οι τηλεοράσεις. Μετά από σχετικά λίγο χρόνο η τρομοκρατία θα γίνει ρουτίνα και όλα όσα συνεπάγονται...

Μια απάντηση πρέπει να δοθεί γρήγορα από την Ευρωπαϊκή Ένωση οποία και αν είναι αυτή. Μπορεί άραγε να το κάνει;

Profile

kmas01 ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΑΣΤΟΡΑΚΗΣ
Χανιά
Το προφίλ μου

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

Click for Souda, Ελλάδα Forecast
Δεκέμβριος 2016
ΚΔΤΤΠΠΣ
    123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031
       

ΣΕΛΙΔΕΣ

ΑΡΧΕΙΟ ΘΕΜΑΤΩΝ

Locations of visitors to this page
Powered by pathfinder blogs